نيايد كه برترين عمل عبادت و تواضع است « 1 » . عده‌اى در برابر اميرالمؤمنين عليه السلام حضرت را مدح كردند ، امام عليه السلام به پيشگاه حق عرضه داشتند : خدايا ! تو از من بر من داناترى و من از آنان بر خود آگاه‌ترم ، خدايا ! مرا به آنچه بر من گمان دارند بهتر قرار ده و از آنچه از من نمىدانند بر من ببخش « 2 » . امام باقر عليه السلام در موعظهء بسيار پرارزشى به جابر جعفى فرمودند : چون تو را مدح گويند خوشحال مشو و چون مذمّت كنند جزع مكن ، در آنچه درباره‌ات گفته‌اند انديشه كن ، اگر آنچه را از بدى در حقت گفته‌اند در خود يافتى و برآن در حالى كه حق بود خشمگين شدى . پس بدانكه مصيبت ساقط شدنت از عنايت و فيض حق بر تو بزرگ‌تر از مصيبت افتادن از چشم مردم است و اگر خلاف آن بودى كه درباره‌ات گفته شده ، بدون رنج و زحمت به كسب ثواب نايل شده‌اى . اى جابر ! بدان و آگاه باش كه اگر تمام اهل شهر بگويند جابر آدم بدى است و يا همه بگويند آدم خوبى است و تو بر تكذيب مردم بد حال و بر تعريفشان خوشحال شوى دوست ما نيستى ، اى جابر ! براى هميشه خود را بر كتاب خدا عرضه كن ، اگر راه رو راه حقى ، اگر نسبت به آنچه بايد زهد ورزى زاهدى و نسبت به آنچه بايد رغبت داشته باشى راغبى و نسبت به آنچه بايد بترسى خايفى ، پس به همين حال ثابت باش و من تو را به نجات و بهشت بشارت مىدهم ، در اين صورت تكذيب مردم به حال تو چه ضررى دارد و اگر هماهنگ قرآن نيستى پس به چه برنامه‌اى مغرورى ؟ « 3 »

--> ( 1 ) - تحف العقول : 303 . ( 2 ) - نهج البلاغة : 485 ، حكمت 100 ؛ بحار الأنوار : 34 / 343 ، باب 35 ، حديث 1161 . ( 3 ) - تحف العقول : 284 ؛ بحار الأنوار : 75 / 163 ، حديث 1 .